This is one mad coockie!!Imagine this in't heel groot in Cafe Capital in Antwerpen, verontrustend hé?
Meer info volgt...
Rob
woensdag 25 juni 2008
Rip Sterling deel2
This is one mad coockie!!Imagine this in't heel groot in Cafe Capital in Antwerpen, verontrustend hé?
Meer info volgt...
Rob
donderdag 19 juni 2008
Nonnen en nurses
illu voor Ché bij Africano-verhaal in 1959. Maar gelijkertijd ook een auditie voor Hangar 84 perso's :-)
zondag 15 juni 2008
vrijdag 13 juni 2008
De canvascollectie
Rachel Agnew, winnares van de publieksprijs van de Canvascollectie heeft niet zo lang geleden in de Mekanik geexposeerd.
Voila, de link met strips is gelegd :)
Maar eigenlijk wil ik het hebben over een tendens die mij opvalt bij het overlopen van de laureaten.
Ik omschrijf kort de winnende werkjes die door een jury werden geselecteerd.
* Ovalen familiefoto, jaren zeventig/tachtig met meisje in witte jurk met daarnaast een foto van een plaasteren meisje in witte jurk in een voortuintje (stijl tuinkabouter).
* Een vaag schilderij van een kind dat een geitje in de armen houdt in een ovalen kader.
* een presentatiedoos met een foto van een meisje (een slachtoffertje uit Beslan) met daarnaast het echte truitje dat dat meisje op die foto draagt.
* Een schilderij in Roger Raveel stijl van een meisje dat een roze bubblegum blaast en een schilderij van twee jongens, de ene met een rode klown neus en de andere met een pleister op de neus.
Het valt mij op hoe gelijkend al deze werken zijn.
1. Allemaal kinderen !
2. Allemaal in Tuymans/Raveel/Borremans achtige stijl.
3. Allemaal naar foto (zo lijkt het toch)
4. Allemaal nostalgisch van sfeer, ja zelfs sentimenteel, maar dan met een 'vragende' ondertoon, al dan niet politiek.
Ik kan al deze werkjes wel apprecieren, daar wil ik het dus niet over hebben.
Wat mij vooral opvalt is de conforme smaak van de verschillende jury's.
Hedendaagse kunst is voorbij het 'schokkeren' en neigt nu fameus naar puur (op het randje van of erover) sentiment.
En zoals steeds in de kunstgeschiedenis is kunst vooral het bewijs van conforme smaak, van modes, hypes en trends. Kortom, kunst is het bewijs dat we kuddebeesten zijn. Bedenk : moest iedereen door de geschiedenis heen hoogst persoonlijk eigen smaak laten gelden, zonder rekening te houden met wat anderen denken, dan zou er niet zoiets als 'Kunstgeschiedenis' bestaan omdat heel de boel dan trendloos, dus verhaalloos en rode-draad-loos zou zijn. Stel het je maar voor : impressionisten naast abstracten, naast hyper-realisten en dat allemaal reeds in de middeleeuwen.
In feite zou ik het zo liever hebben, want ik hou niet van trends en modes.
Conformiteit, ik haat het. (een beetje toch)
En om toch terug de link te leggen naar de strip : de strip is een ENORM conform medium, maar daarover later meer.
Voila, de link met strips is gelegd :)
Maar eigenlijk wil ik het hebben over een tendens die mij opvalt bij het overlopen van de laureaten.
Ik omschrijf kort de winnende werkjes die door een jury werden geselecteerd.
* Ovalen familiefoto, jaren zeventig/tachtig met meisje in witte jurk met daarnaast een foto van een plaasteren meisje in witte jurk in een voortuintje (stijl tuinkabouter).
* Een vaag schilderij van een kind dat een geitje in de armen houdt in een ovalen kader.
* een presentatiedoos met een foto van een meisje (een slachtoffertje uit Beslan) met daarnaast het echte truitje dat dat meisje op die foto draagt.
* Een schilderij in Roger Raveel stijl van een meisje dat een roze bubblegum blaast en een schilderij van twee jongens, de ene met een rode klown neus en de andere met een pleister op de neus.
Het valt mij op hoe gelijkend al deze werken zijn.
1. Allemaal kinderen !
2. Allemaal in Tuymans/Raveel/Borremans achtige stijl.
3. Allemaal naar foto (zo lijkt het toch)
4. Allemaal nostalgisch van sfeer, ja zelfs sentimenteel, maar dan met een 'vragende' ondertoon, al dan niet politiek.
Ik kan al deze werkjes wel apprecieren, daar wil ik het dus niet over hebben.
Wat mij vooral opvalt is de conforme smaak van de verschillende jury's.
Hedendaagse kunst is voorbij het 'schokkeren' en neigt nu fameus naar puur (op het randje van of erover) sentiment.
En zoals steeds in de kunstgeschiedenis is kunst vooral het bewijs van conforme smaak, van modes, hypes en trends. Kortom, kunst is het bewijs dat we kuddebeesten zijn. Bedenk : moest iedereen door de geschiedenis heen hoogst persoonlijk eigen smaak laten gelden, zonder rekening te houden met wat anderen denken, dan zou er niet zoiets als 'Kunstgeschiedenis' bestaan omdat heel de boel dan trendloos, dus verhaalloos en rode-draad-loos zou zijn. Stel het je maar voor : impressionisten naast abstracten, naast hyper-realisten en dat allemaal reeds in de middeleeuwen.
In feite zou ik het zo liever hebben, want ik hou niet van trends en modes.
Conformiteit, ik haat het. (een beetje toch)
En om toch terug de link te leggen naar de strip : de strip is een ENORM conform medium, maar daarover later meer.
donderdag 12 juni 2008
Stem voor de Plastieken Plunk Publieksprijs !
Best ook hier eens wat reclame maken >> de de PéPé Soirée van 12 juli 2008 in de Mekanik in Antwerpen wordt de eerste Plastieken Plunk uitgereikt voor het beste kortverhaal op Pulp Deluxe of in Plots. Voor Pulp Deluxe zijn dit jaar genomineerd : Pinda (Aleize), Randall.c (Slaapkoppen - In een put), Brecht Evens (Pinokkio) en Robbert Damen & Dieter Rogiers (De Schaduw van de Klauw). Voor Plots haalden Swahili & Peter Moerenhout (Brief van een onbekende), Sébastien Conard & Jelle Joseph (Illusionista), Chuck Groenink (De vijver) en Steven De Rie (De verzoening) de shortlist.
En zelf kan je ook je stem uitbrengen voor de Plastieken Plunk Publieksprijs >> http://pulpdeluxe.be/site/pepesoiree/stemmen/
En verdere info over de PéPé Soirée kan je lezen op http://PlotsPlus.PulpDeluxe.be
En zelf kan je ook je stem uitbrengen voor de Plastieken Plunk Publieksprijs >> http://pulpdeluxe.be/site/pepesoiree/stemmen/
En verdere info over de PéPé Soirée kan je lezen op http://PlotsPlus.PulpDeluxe.be
Abonneren op:
Posts (Atom)