grâah

vettige potloden, het is een plezier

Morgen...

...moeten m'n 2 dochters terug naar school.
De mini-scale intriges kunnen weer beginnen ...s

Alles blokkeert...

...bij deze laatste augustus temperaturen: de tijd, de inkt, de koffiezet, het geheugen, ...
Wat deed Jim Eastman in godsnaam in de Mojave woestijn gisteren tussen 5 en 6 u s'avonds...s

Vrouw met "Weird Tales"-magazine

Voorlopig zweet ik ook nog efkes naar een deadline toe, dus toch nog maar eentje uit het archief. Detail uit de portrettengalerij van de Scolomance-universiteit.

ik leef nog

Mensen zouden denken dat ik verdronken ben.
Eerder verdronken in de naderende deadline voor mijn nieuwste strip. Daardoor heb ik geen tijd meer voor losse schetsen. Zelfs niet als opwarming. Ik heb dat eigenlijk nooit nodig gehad: opwarmen. Zelf toen ik nog competitiebasket speelde, had ik genoeg aan een paar minuutjes inschieten en layupjes om direct aan de match te beginnen.
Nooit blessures door gehad, ook.
Wat niet wil zeggen dat alles wat ik op papier zet direct juist is, verre van: ik kan er alleen maar van dromen om ooit de helft minder lijnen te moeten zetten eer ik de juiste gevonden heb.

daarom nog twee afgewerkte tekeningen voor mijn multimedia-project

mijnen hof

Na het zien van Randalls en andere postings dacht ik: Dat wil ik ook eens proberen.
En kijk! Dat tuinhuis is eigenlijk mijn atelier.
En dat meisje is mijn dochter, wiens neus in werkelijkheid toch aanzienlijk kleiner is. Het was jaren geleden dat ik nog naar waarneming getekend had.
En dankzij Bruno' hulp staat het hier ook.

Dat vreemde mannetje ben ik, gezien door de ogen van en getekend door de hand van mijn wraaklustige dochter.

Valkenswaard

Naar de stripbeurs in Valkenswaard geweest, waar ik mocht signeren in het gezelschap van signeerkannonnen als Steven Dupré, Kristof Spaey en Stedho. Omdat zij veel populairder zijn heb ik tijd om schetsjes te maken, hieronder een soort Stedho die iets heel moois maakt in een Ooievarken-album (ook heel mooi). Het ding rechts is een blikje hollands bier.
De sympathieke kop van Kristof heb ik ook gepoogd te vatten, maar het resultaat daarvan blijft veilig in mijn schetsboek, het doet zijn kop én mijn tekenkunst geen eer. Aan dhr Dupré ben ik niet durven beginnen.

Ja... angst, van waar blijft men het halen?